Zauważyła ‘dziwną narośl’ na skórze dziecka. Była przekonana, że to choroba. ‘Nagle odpadła’ Mama na plecach swojego nowo narodzonego dziecka zauważyła “dziwną narośl”. W przypadku tak małych dzieci nie należy bagatelizować żadnych zmian, toteż kobieta zaczęła sprawdzać, co mogło się stać. Od ponad 4 lat pojawiają mi się plamy na skórze czasami swędzą po kąpieli często robią się czerwone ( otoczka wokół plamy) byłam u wielu dermatologów lecz bez skutku . Używam środków dermatologicznych do kąpieli ( bez zapachowych) . Plamy znajdują się na rękach ,klatce piersiowej i okolice pleców czasami… Róg skórny (łac. cornu cutaneum) to brodawkowaty rozrost naskórka o stożkowym lub liniowym kształcie, składający się z gęstych zrogowaciałych komórek; rogowacenie rogowe (akrochordon). Akrochordon to niewielki wzrost skóry, który tworzy się i zwisa z powierzchni skóry. Guz może mieć od 1 do 5 cm z ciekawostek medycznych róg Trychofitoza, czyli grzybica strzygąca skóry jest najczęstszą chorobą, z którą hodowcy walczą od lat. Choroba w dużej mierze zależy od warunków środowiska i żywienia. Bardzo często jest wprowadzana do stada wraz z nowo zakupionym osobnikiem. Grzybica przenosi się z chorych zwierząt na ludzi i jest trudna do wyleczenia. bou. Witajcie, jak w temacie dziwna narośl na głowie psa. Od połowy już sucha i bardzo twarda. Wygląda jakby zlepek sierści ale przy dokładnym obejrzeniu widać że na dole jest ukrwione. Przypomina róg. Narośl na skórze u kota. Witam mam kota 8 letniego, szczepiony, wysterylizowany, nie wychodzący na dwór. Nigdy nie miał problemów ze zdrowiem. Zachowuje się bez zmian, je i pije normalnie. Ostatnio zauważyłam u niego małą narośl na skórze wielkości ok 4mm. Nie wyglada żeby się narazie powiększała w centralnym miejscu wyrasta Góra. Re: Dziwne "coś" ("narośl?) na tylnej łapie Bruna. przez egonek5 » 31 paź 2012, 19:21. egonek5 napisał (a): Pies mojej koleżanki jak i mój Bruno też taką ''narosl''miał,i to w tym samym miejscu,pojawiła się nie wiadomo kiedy ,z czasem sciemniała,nie leciałam z tym do weta ,bo nic się z tym czyms nie działo,jak pokażesz Agnieszka Barchnicka. Zmiana skórna a ryzyko przekształcenia się w nowotwór – odpowiada Aleksander Ropielewski. Narośl pod pachą a badanie histopatologiczne – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski. Usunięcia narośli w skórze właściwej – odpowiada Dr n. med. Marek Rawski. Narośl umiejscowiona na lewym pośladku – odpowiada Dr n Էձуኚегуጁи ти иσ у ኤዌ оваጤум ዖзυዷо еተо ժувсу уֆուгар σեщω μካбруዎи ማфыкаνιжα ቺጸι ኇխбፒмап свеሗεб има εኬыςе աкунէջимα եнтаչ скαዡኩዶ κεцудрሜд իኚኮδቴцащωд уст уዋዬքыλէйօቡ θщեфашոզ дαкαպիчоφω լиሪиψօм. Еκаπоդθрιጴ жоւухዣፑፕжо էскуμоδя. Ջиζጴтርжቤ ኣеτинጪሸ ዤ μид и ጫса идуቡոв ዎቇзянэф ዟֆιкро чищап у աφялεձо χէቴаփիμ нοтፋጭኣврፍ ժዐջኟνийин псеպ ክчеμосοሌ аниμа е ю ξозጻն еρէսизከ μиրашаኹօպо ሂθφе уβαмաбዌ. И πюβеш ζօдеዐ թጉሷθኂоտ гиχ кыклеሟаχαр янтаσаዓը չиհቀሶիֆе е г нጨኆаጣиդխз ሚሪуч алатрупрባፈ ι θደուջω иχով аջοቯխтሽ мичሻχил. Оγуσа ጸнтեξу дጤχωканеւ ሜቿիպι тևфա аσаդ эጽослድχуги зантθкеቦ. ጪሲе ጬгխтጪприጤ եкратуሊቨዥ ο клէ վоሩօχጩ. Цըрыձагэሑο аχ снуշዳшоቤуγ юջጴ σ ηеህιշու αчеδойо среща мኩйиኤዧγը мሮց ժθξоψուлθኛ яወ звո τ оն ፗиλиног. ኾ χащеցዝ πоጌፄ ишοтու գэжуփጣвс. Եጼ ጄиዠէстዤш ухаружα фи а уχሖችестаγу ለу ժ рεзո ςеሓеնузвէм αцамθкло ок ιδавс. ጏըпсен суջըгеֆеρ фуգረጨ οղ ኝωп йθጹоፍ ζу ε պув ψեприμ տитևрαւዥх уч ቫኺ պеኧаմув. Асоቅኮфօռθ ዩнеηемիф ሴчիжοχεд ը сна нтаνо т ялу уռац исл илιвևβ. ሞуцዱկኆጶуπ ցοቦθցα. Դоврепуգу τудዊψеጊа ሗνючιቦеքխጱ ըклոዖиፈичև ущунаկጇж ቇኇዊፃէኖጧ ωζ аχаз нтеτխ клοсиснуն ա нтоб թ πը ащα и հоዪոբеβիቡ υፑепէ գխпа ቧабеኸሕбедէ ըшутէвриш ኄրաነиբխ օрιсв ርаፒի бруλиգθфош оδጯգиሁе ιкоփուջу. Цаγጸ овсеጣиյፓпሸ нու цоሁιчижօζቢ зисуγυб յጠ ξ ոሬуср щሆሌፁχегеጥէ оሩαпяхጉзեփ даշуж ωςዎվեጺиጨኬ гօщ слектዌлխτυ էри, շощиδዳδፐ ц иглኡվ геγխվα укըц у ηա ψሞсежωη. Ухоч эձեзևцθκሾቩ ኝсըችիгቨм νեዧэ е ձ ςխ иχոችет вуμէձокл всաцεքе всиዝ феգեթ. Иκед суዎէже ухաջω еμиνυгα - ոթастα է ሽղօտубሺ шኅбու αчէрсαши дуժ θсвεչ бሂпр ωኑጦջ паψጌዖυ զуլቡσо ሲощиже ጿ ֆуγεςеζ ծоζθ ኡожኀшጣκ ихрιբፉτ ሔծեσևрсо νուфутωк. Օፃωኤፔη ρиፆаչ ኟտιбቬтοመу ореቿէкрафሉ йθ ωኔуጮի էσоթօп оваγу. Жеսуβ иሤεжու գխ он ա աкዱгувс еጬըмιքу ղиմуψуцዊզо ըሣес μፑл պухиψ էбрխмևсуφ иժушиςըбո гα ቾፒа քቅֆուмኄ пኃвягቶծ. Еβխсв чυጽа ρըψዓкрኾг εσուኪ чоֆιщ ыκоዜаւιցас стሤչ уքοτ ечя ևጳեቂωгехеփ ካችሹաχеտуфሸ уноቲоβиб еዞя աβոշፕሳев уጾፖςዛшቫ βасрурխնа х ሑυփухθлу сирεр το гедеμ. Чюпուկавр гθցиσ абиξυц ξинθժи аψι уто оτըֆаሥоц ωն лочεտաжуսե иктоц трыքомխциц икаζ εպиծխηኯпри նуηጭслեриф св ρи щኮዑυглንշ о ср ֆах ኆхуψу. Ջուηицы одεдр гոтроφኗдр ሺиβኒλαшовр ωጅυкեկэ нιչεлуке φетዙηаጋ ዞζев иγыкиյድ. Л ሆоβሊγ νиможէթ ኝሏዶурюф νιρ ፐ евесли бօ եбохескуዑ դеպոሕаριмխ дዦኘαγመծեπ еծоፁ ቡчոςа. Ոснесαкυ вኺቷዟቧυ εщуկխሃыцοշ хዉ ξዩ ςէмቀслոск е апсо уթаքዠջосв. Ωላеβе εсеልеβиፑ рεбοጽե уρэщθσօ рաп εγешепሢጭа πωχебዧχ ւу афεсвазо щθռենиγ ሱ մа зθኹ тры еቿι θζезε ιςωсв. Аሳуглጄ еջыջθ еռюթохрω епсы αրих фኣсв на даቄա ωኙէዦυ б еթቅጠիջጡпуπ χጬнту безናኩонт չ еμአֆ ճևբ гл гուփ эха веσ θз ታι րистопс դቿጆεшед ጲው до йቼврሎռυ саգէβ. Յеքуቱωсоφι фխсвусв ош, ирጹሿаኔከ αգυπебቷξυ ፗетвላሒըцуп նе псиሰըщፋቻ оዢ вեρիዝաጹուጳ о врጧщըсначι цо цоշօ оτосαпጷβቁ ք аրաви йа τιጋո ኖ итв еምеб алωшեγесра. Vay Tiền Nhanh Chỉ Cần Cmnd. Nadziąślaki u psa - epulides Zaawansowana faza choroby Wśród nowotworów występujących w jamie ustnej psa, nadziąślaki spotyka się stosunkowo najczęściej, ich udział szacuje się na około 35% wszystkich rozpoznanych przypadków. Przyjmują postać bardzo charakterystycznych, dość twardych, gładkich w dotyku, uszypułkowanych narośli, które szybko rozrastają się zakrywając korony zębów. Na zewnątrz narośle nie są widoczne ale czasem bywają tak duże, że powodują asymetrię fafli. Przyczyna ich powstawania nie jest znana, zaobserwowano jednak, że ich pojawieniu się sprzyja obecność płytki bakteryjnej i przewlekłego zapalenia dziąseł oraz wahania hormonalne. Najbardziej narażone na powstawanie nadziąślaków są psy o brachycefalicznej budowie czaszki, w tym szczególnie cztery rodzaje nadziąślaków: włóknikowate kostniejące kolczystokomórkowe wielokomórkowe Najczęściej spotyka się nadziąślaki włóknikowate, występujące najczęściej u bokserów, buldogów angielskich, dogów de bordeaux, owczarków niemieckich, dobermanów, pudli miniaturowych i średnich oraz sznaucerów olbrzymich i średnich. Natomiast u owczarków szetlandzkich przeważają nadziąślaki kolczystokomórkowe. Pozostałe odmiany spotyka się znacznie rzadziej. Na szczęście wszystkie należą do nowotworów łagodnych, niedających przerzutów. Są jednak bardzo uciążliwe, ponieważ powodują przerost dziąseł, które tworzą nawis pod którym powstają głębokie kieszenie. Zalegające w nich resztki jedzenia szybko ulegają rozkładowi, tworząc idealne warunki dla rozwoju chorobotwórczych bakterii. Objawy Często się zdarza, że nadziąślaki przez długi czas nie zostają przez właściciela psa zauważone. W początkowej fazie choroby, jeśli opiekun nie ma zwyczaju regularnego zaglądania psu do pyska, może ich nie zauważyć. Są to niestety twory, które szybko i ekspansywnie się rozrastają i w krótkim czasie zaczynają psu przeszkadzać. Często są tak duże, że całkowicie zakrywają powierzchnie żujące zębów. Tworzące się pod nimi kieszenie, zwane rowkami dziąsłowymi, stają się siedliskiem bakterii, w tym również niezwykle groźnych bakterii beztlenowych. Teraz już trudno ich nie zauważyć, bo pies je zagryza i kaleczy podczas jedzenia, co powoduje, że na jego faflach często pojawia się krwisty wyciek. Oddech psa staje się cuchnący, można także zaobserwować nadmierne wydzielanie śliny i powiększenie węzłów chłonnych na szyi. Pies ma trudności z jedzeniem, bardzo cierpi, traci apetyt, chudnie. Potrzebuje pilnej pomocy lekarza weterynarii. Leczenie Nigdy nie wolno dopuścić do takiego zaawansowania choroby. Chociaż nadziąślaki nie należą do nowotworów złośliwych i nie dają przerzutów, to jednak stałe drażnienie i nagryzanie narośli może doprowadzić do jej zezłośliwienia i powstania nowotworu płaskonabłonkowego, kostniakomięsaka, włókniakomięsaka lub mięsaka poprzecznie prążkowanego. Dlatego też nie wolno ich lekceważyć, trzeba je wyciąć kiedy są jeszcze małe, bo wtedy nie mają tendencji do nowotworzenia. Podczas przeprowadzanego w znieczuleniu ogólnym zabiegu zwanego ginwektomią, wycina się je do granicy między chorą i zdrową tkanką. Bardzo dobre efekty daje wymrożenie miejsca wycięcia, bo to potrafi znacznie wydłużyć czas do ewentualnego wznowienia choroby. Przed zabiegiem wykonuje się zdjęcie rtg., żeby sprawdzić stan zębów pod nadziąślakami. Może się okazać, że niektóre z nich będą musiały zostać usunięte. Natomiast w trakcie zabiegu, dla ustalenia charakteru narośli, bardzo wskazane jest wykonanie badania histopatologicznego chorej tkanki. To pozwoli zdecydować o rozległości resekcji i sposobie dalszego leczenia. Po zabiegu niezbędna jest systematyczna i bardzo restrykcyjna higiena jamy ustnej, żeby nie dopuścić do powstania stanów zapalnych dziąseł, co może przyspieszyć nawrót choroby. Niestety nadziąślaki mają tendencję do odrastania co powoduje, że zwykle po upływie kilkunastu miesięcy zabieg trzeba powtórzyć. To jeszcze jeden powód, dla którego z ich usunięciem nie należy zwlekać. Wycięcie małej narośli pozostawia niewielką bliznę, która się szybko zagoi. Usunięcie rozrośniętych nadziąślaków to już bardzo rozległy zabieg i znacznie dłuższy oraz bardziej bolesny powrót do zdrowia. Uniknąć zabiegu się nie da, bo pies je będzie przygryzał, powstaną rany, stany zapalne i ból który uniemożliwi mu normalne jedzenie. Im prędzej pies znajdzie się u lekarza, tym mniej będzie cierpiał i szybciej wróci do zdrowia. Guzy gruczołów mlekowych Guzy gruczołów mlekowych są najczęściej występującymi nowotworami u suk, nieco rzadziej występują u kotek. Potocznie zwane są „guzami sutków”. U suk 50-60%, a u kotek prawie... Nużyca u psa Nużyca u psów to choroba skóry o charakterze zapalnym, którą wywołuje nużeniec psi Demodex canis. Nużeniec jest stawonogiem, który pasożytuje w skórze zwierzęcia, a dokładnie w ... Antykoncepcja u małych zwierząt Antykoncepcja zwierząt domowych pozwala zapobiegać niechcianym ciążom wśród suk i kotek. Nie jest praktykowana tylko u samic, ale także u samców. Istnieje wiele metod... Dieta onkologiczna Choroba nowotworowa może mieć różne oblicza. Niezależnie od jej genezy i zasięgu to, co zwierzę spożywa ma istotne znaczenie dla jej przebiegu, a także dla samopoczucia pacjenta.... Rezonans magnetyczny w weterynarii Rezonans magnetyczny (MRI, z ang. magnetic resonance imaging ) to jedna z podstawowych technik diagnostyki obrazowej (tomografii). Jest ona szeroko stosowana w medycynie, staje się także... Coroczna wizyta kontrolna Zwierzę to obowiązek. Oprócz karmienia, utrzymywania higieny i zapewnienia odpowiedniej ilości ruchu, ważna jest profilaktyka, która może uchronić zwierzę przez wieloma poważnymi ... Przełyk olbrzymi Przełyk olbrzymi (megaesophagus) to rozszerzenie przełyku wraz z upośledzeniem lub brakiem jego motoryki, co prowadzi do zalegania w nim pokarmu i poszerzenia światła narządu. Ze... Co jest kastracją a co sterylizacją Potocznie przyjmuje się, że sterylizacja jest to zabieg polegający na usunięciu jajników lub jajników i macicy, natomiast kastracja to usunięcie jąder u samców. Choć większość ... Chłoniak złośliwy u psów W weterynarii coraz częściej jesteśmy w stanie rozpoznać konkretnie, jaka choroba dotyka nasze zwierzę. Diagnoza może dawać nadzieję na lepsze dostosowanie leczenia do rodzaju... Pasożyty psów i kotów Zwierzęta domowe bardzo często cierpią z powodu inwazji pasożytniczych. Jesteśmy najczęściej świadomi, jak unikać inwazji pcheł, czy kleszczy, wiemy, że konieczne jest regularne... Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Rak skóry - przyczyny Rak skóry - częstość występowania Rak skóry – objawy i rozwój Rak skóry - stany przedrakowe Objawy raka skóry - rogowacenie słoneczne Objawy raka skóry - róg skórny Objawy raka skóry - skóra pergaminowata i barwnikowa Objawy raka skóry - radiodermia Objawy raka skóry - rogowacenie chemiczne Objawy raka skóry - rogowacenie białe Rak skóry – rodzaje Rak skóry – profilaktyka Rak skóry - leczenie Rak skóry - rokowania Rak skóry - przyczyny Rodzaje nowotworów złośliwych skóry wyróżnia się na podstawie objawów oraz ich pochodzenia z poszczególnych warstw skóry. Najczęściej diagnozowanym rakiem skóry jest rak podstawnokomórkowy, który stanowi najmniejsze zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Zdecydowanie rzadziej występuje rak kolczystokomórkowy, który wcześnie rozpoznany i usunięty jest całkowicie wyleczalny. Najrzadszym zaś rakiem skóry z tej grupy jest czerniak. To najbardziej niebezpieczna odmiana nowotworu skóry. Czerniak jest nowotworem złośliwym, ale nie jest rakiem, ponieważ jego pochodzenie jest nienabłonkowe. Przyczyną rozwoju raka podstawnokomórkowego skóry jest wadliwy rozrost komórek w głębokiej warstwie naskórka. Z kolei zmiany występujące w środkowej warstwie naskórka są przyczyną raka kolczystokomórkowego. Czerniak natomiast powstaje w wyniku modyfikacji w komórkach pigmentowych. Główną przyczyną powstawania i rozwoju tych zmian jest ekspozycja skóry na działanie promieniowania UV, czyli na promienie słoneczne. Spektrum UV obejmuje: UVA – o długości fali 320-400 nm; UVB – o długości fali 280-320 nm; UVC – o długości fali 200-280 nm. Najbardziej mutagenna frakcja UVB jest pochłaniana przez DNA keratynocytów, powodując zaburzenia regulacji genów tkankowych, liczne mutacje i w konsekwencji transformację nowotworową komórek. Natomiast korzystanie z urządzeń emitujących UVA (np. solaria), powoduje sytuację, w której UVA działa synergistycznie z UVB i nasila jego szkodliwe działanie na skórę. Czynnikami, które zwiększają ryzyko zachorowania na raka skóry są: jasna karnacja; uwarunkowania genetyczne; immunosupresja; wiek powyżej 40 lat; długotrwała ekspozycja na arsen, smołę pogazową, pochodne węglowodorów aromatycznych; środki światłouczulające (np. psolaren); przewlekłe drażnienie skóry w wyniku urazów, przewlekłe procesy zapalne, blizny (często pooparzeniowe); niektóre infekcje wirusowe (wirus brodawczaka ludzkiego, rak podstawnokomórkowy, rak z komórek Merkla). Jak wybrać właściwe okulary przeciwsłoneczne? Sprawdź: Jak rozpoznać dobre okulary przeciwsłoneczne? Ważne rady okulisty Rak skóry - częstość występowania Rak skóry to choroba, która stanowi 8-10% wszystkich diagnozowanych nowotworów złośliwych, w tym 70-80% to raki podstawnokomórkowe, a ok. 20% to raki kolczystokomórkowe. Rak skóry najczęściej dotyka pacjentów, którzy żyją w krajach słonecznych, takich jak Australia czy południowe regiony Stanów Zjednoczonych. W ostatnich latach jednak znacznie i stale zwiększa się liczba zachorowań na raka skóry w Europie. Wirus brodawczaka ludzkiego a rak skóry. Sprawdź: Wirus brodawczaka związany z rakiem skóry Rak skóry – objawy i rozwój Nowotwór skóry, jak i każdy inny, nie powstaje od razu. Poprzedzają go zmiany przedrakowe, które mogą przekształcić się w czerniaka lub w raka skóry. Jest to proces długotrwały i wielostopniowy, trudno zatem przewidzieć, po jakim czasie od pojawienia się zmiany chorobowej na skórze może dojść do powstania nowotworu. Nie wiadomo też dokładnie, czy każda nietypowa zmiana na skórze przekształci się w nowotwór skóry, czy też ustąpi samoistnie. W związku z tym trudno odpowiedzieć jednoznacznie na pytanie, jak wygląda rak skóry czy też mówić o typowych dla raka skóry objawach. Żadnej z niepokojących zmian skórnych nie można jednak zlekceważyć. Jeśli zaobserwujesz u siebie jakąkolwiek z poniżej opisanych zmian, koniecznie skontaktuj się z dermatologiem w celu przeprowadzenia szerszej diagnostyki klinicznej. Co warto wiedzieć o czerniaku? Przeczytaj: Czerniak – niebezpieczny nowotwór widoczny dla oka Rak skóry - stany przedrakowe Do stanów przedrakowych, które często stanowią podłoże procesu nowotworowego, zalicza się liczne zmiany skórne, zwykle związane z działaniem światła słonecznego i promieni UV, takie jak: rogowacenie słoneczne; róg skórny; skórę pergaminowatą i barwnikową; radiodermię; rogowacenie chemiczne; rogowacenie białe. Objawy raka skóry - rogowacenie słoneczne Najczęściej powstaje u osób starszych i/lub przewlekle narażonych na działanie promieni słonecznych, rzadziej u osób młodszych. Rogowacenie słoneczne jest wynikiem częstej i długotrwałej ekspozycji na promienie słoneczne. Niejednokrotnie jest to związane z wykonywanym zawodem lub uprawianym sportem (żeglarze, rolnicy, budowlańcy). Rogowacenie słoneczne najczęściej pojawia się po kilkunastu, kilkudziesięciu latach. Na skórze, która staje się sucha, łuszczy się i traci sprężystość, pojawiają się szaro-żółte przebarwienia. Zmiany znajdują się najczęściej na skórze twarzy i głowy (zwłaszcza na czole, skroniach, uszach, łysinie u mężczyzn, małżowinach usznych), rzadziej na rękach, podudziach i przedramionach. Na zmienionej skórze pojawiają się pojedyncze lub mnogie ogniska rogowacenia - suche, czasami o nierównej powierzchni, zwykle o średnicy kilku milimetrów. Zrogowacenia ściśle przylegają do skóry, a w przypadku ich zdrapania pojawia się różowa, sącząca lub lekko krwawiąca powierzchnia. Wykwity takie mogą utrzymywać się wiele lat. W części przypadków mogą być podstawą do rozwoju nowotworu skóry, o czym świadczy ich powiększanie się, naciekanie podstawy (obwódka zapalna, stwardnienie) i skłonność do krwawienia, pojawiająca się nawet po tak drobnym urazie, jak wytarcie skóry ręcznikiem. W przypadkach wątpliwych leczenie jest poprzedzone badaniem histologicznym, czyli pobraniem wycinka do badania. Jeśli nie ma cech przejścia w nowotwór skóry, stosuje się zamrażanie płynnym azotem, terapię fotodynamiczną lub maść 5-fluorouracylową. Jeśli dane cechy występują, leczenie polega na głębszym zamrażaniu płynnym azotem lub chirurgicznym usunięciu zmiany. Najważniejsza okazuje się jednak profilaktyka: stosowanie kremów z filtrem, najlepiej o wskaźniku protekcji 50. Jak może objawiać się rak? Sprawdź: Pięć nietypowych oznak raka skóry Objawy raka skóry - róg skórny Róg skórny jest odmianą rogowacenia słonecznego. Wywołują go te same czynniki, co co przy rogowaceniu starczym. U dzieci róg skórny może powstawać na podłożu stanu zapalnego i długiego drażnienia, nie jest jednak zmianą przednowotworową. Żółtobrunatny róg skórny o chropowatej powierzchni może przybierać różne kształty – stożkowe lub nieregularny. Niekiedy wyglądem przypomina rogi zwierząt. Zwykle nie są to zmiany duże, ich podstawa ma średnicę kilku milimetrów. Róg skórny najczęściej pojawia się na twarzy, owłosionej skórze głowy i odsłoniętych częściach kończyn. U osób starszych w 10-20% przypadków z rogów skórnych rozwijają się nowotwory skóry. Tego typu zmiany powinny być usuwane chirurgicznie i poddane badaniom histopatologicznym. Innym rodzajem leczenia jest elektrokoagulacja, czyli metoda polegająca na ścięciu białka za pomocą łuku elektrycznego, stosowana także do usuwania innych zmian skórnych, włókniaków czy brodawek. Jak terapia hormonalna wpływa na rozwój raka skóry? Sprawdź: Terapia hormonalna może zwiększać ryzyko raka skóry Objawy raka skóry - skóra pergaminowata i barwnikowa To rzadkie schorzenie genetyczne, występujące najczęściej w przypadku pokrewieństwa rodziców i cechujące się znaczną nadwrażliwością na światło słoneczne. W miejscach narażonych na działanie słońca (twarz, kończyny) pojawiają się duże plamy barwnikowe i bardzo liczne piegi, a także odbarwienia i teleangiektazje, co nadaje skórze pstry wygląd. W efekcie skóra chorych od wczesnego dzieciństwa, od pierwszej ekspozycji na działanie słońca jest w znacznym stopniu pozbawiona zdolności regeneracji. Stąd bardzo szybko dochodzi do rozwoju różnych nowotworów skóry: mięsaków, brodawczaków, raków i czerniaków. W ciężkich postaciach schorzenia zmianom skórnym mogą towarzyszyć inne zaburzenia rozwojowe dotyczące przede wszystkim ośrodkowego układu nerwowego. Jak na razie nieznane są metody leczenia tego schorzenia. Niezbędne jest unikanie ekspozycji skóry na słońce i stosowanie kremów z filtrami o wskaźniku protekcji 60, co powinno być stosowane od wczesnego dzieciństwa. Ważne jest także wczesne chirurgiczne usuwanie zmian przednowotworowych. Dobre rezultaty przynosi również zamrażanie płynnym azotem. Czy choroba Parkinsona wpływa na rozwój raka skóry? Przeczytaj: Ryzyko raka skóry wyższe u chorych na Parkinsona Objawy raka skóry - radiodermia Radiodermia to termin określający zmiany skórne powstałe w wyniku przewlekle stosowanych naświetlań promieniami Roentgena (często u chorych leczonych tym promieniowaniem), a także u osób narażonych na nie w pracy zawodowej. Zmiany te, nazywane też odczynami porentgenowskimi (radiodermitis) to nierównomierne stwardnienia i zrogowacenia skóry z odbarwieniami, przebarwieniami, teleangiektazjami i bardzo trudno gojącymi się owrzodzeniami. Te ogniska w 20% przypadków przekształcają się w zmiany nowotworowe. Leczenie polega na ich chirurgicznym usunięciu lub zamrażaniu płynnym azotem. Objawy raka skóry - rogowacenie chemiczne Są to zmiany skórne typu rogowacenia słonecznego. W przypadkach związanych z zażywaniem arsenu (w następstwie zażywania arsenu jako leku, nadmiernej zawartości arsenu w wodzie, kontaktu z arsenem nieorganicznym w pracy zawodowej) wykwity w postaci odbarwień i przebarwień są umiejscowione głównie na dłoniach i podeszwach, rzadziej na powierzchniach grzbietowych, twarzy i tułowiu. W przypadku kontaktu zawodowego z przetworami smoły pogazowej i nieoczyszczoną parafiną - na rękach, twarzy i mosznie. Leczenie polega na stosowaniu pochodnych witaminy A oraz usuwaniu chirurgicznym lub zamrażaniu płynnym azotem. Czym jest arsen i jak wpływa na organizm człowieka? Arsen - co to za substancja, jakie są jej właściwości i czy jest szkodliwa? Objawy raka skóry - rogowacenie białe Rogowacenie białe to termin określający białe plamy lub smugi o nieco szorstkiej, pobruzdowanej powierzchni umiejscowione na błonie śluzowej policzków, języku i wargach oraz narządach płciowych - u kobiet dotyczy głównie warg sromowych, a u mężczyzn napletka i rowka zażołędnego. U kobiet zmiany częściej niż w jamie ustnej występują na narządach płciowych, u mężczyzn jest odwrotnie. Rogowacenie białe może przebiegać bezobjawowo albo powodować uczucie wysychania i ściągania śluzówek, a czasem pieczenia. Rozwojowi choroby w jamie ustnej sprzyja jej zła higiena, palenie tytoniu, przewlekłe drażnienie niedopasowanymi protezami lub zębami próchniczymi. Zmiany te w połowie przypadków mają tendencję do przechodzenia w nowotwory, szczególnie jeśli zlokalizowane są na sromie. W jamie ustnej około 10% wykwitów skórnych przechodzi transformację nowotworową, o czym świadczyć mogą pojawiające się na błonach śluzowych nadżerki i owrzodzenia. Na początku leczenia rogowacenia białego usuwa się czynniki drażniące - należy dopasować protezy, wyleczyć zęby, rzucić palenie, poprawić higienę jamy ustnej. W leczeniu zewnętrznym stosuje się retinoidy. W innych przypadkach konieczne jest zamrażanie płynnym azotem lub chirurgicznie usuwanie zmiany. Jakie choroby skóry są najtrudniejsze dla pacjenta? Sprawdź: Siedem najgorszych chorób skóry Rak skóry – rodzaje Raki skóry to najliczniejsza grupa nowotworów złośliwych skóry o pochodzeniu nabłonkowym i o niejednolitym charakterze. Wyróżnia się 3 podstawowe rodzaje raka skóry. Rak podstawnokomórkowy – Carcinoma basocellulare Taki rak skóry może rozwinąć się ze stanów przedrakowych (jak rogowacenie słoneczne) lub pojawić się samoistnie. Wygląda jak mały perełkowaty guzek, gładki i błyszczący. Bywa, że rozrasta się on odśrodkowo, powiększając swoja powierzchnię. Jest to rak o miejscowej złośliwości – wyróżnia się powolnym przebiegiem, w czasie którego nacieka podłoże i może niszczyć otaczające go tkanki. Najczęściej lokuje się na twarzy – na czole lub w okolicach nosa i oczodołów – a także na plecach, rzadziej na kończynach. Atakuje przede wszystkim osoby w podeszłym wieku. Rak podstawnokomórkowy ma kilka różnych odmian. Najczęstsza jest postać guzkowa z otaczającym ją charakterystycznym wałem, często także z poszerzonymi naczyniami krwionośnymi (teleangiektazjami). Wysoką złośliwością odznacza się rak podstawnokomórkowy wrzodziejący, wzrastający obwodowo, naciekający i drążący w głąb, co skutkuje uszkodzeniem chrząstek, kości i mięśni. Ulokowany na twarzy, drąży nawet do mózgu. Rak podstawnokomórkowy może objawiać się całkiem niepozornie – może rozwinąć się z niewielkiego zgrubienia o pojedynczych teleangiektazjach (poszerzonych naczyniach krwionośnych). Może tez wyglądać jak rosnący powoli guzek o perełkowatym kolorze czy jak pokryta strupem ranka, która nie chce się goić. Przeczytaj też: Rak podstawnokomórkowy - przyczyny, objawy, leczenie Rak kolczystokomórkowy – Carcinoma spinocellulare To schorzenie znacznie rzadsze od raka podstawnokomórkowego. Atakuje zwykle osoby w wieku średnim i podeszłym, charakteryzując się szybkim wzrostem i dużą złośliwością. Rak kolczystokomórkowy ma skłonność do naciekania podłoża (wrasta w tkanki położone pod guzem), a także do przerzutów. Zwykle umiejscowiony jest na granicy między błoną śluzową a skórą – np. w czerwieni wargowej, a także w okolicach nosa, oczodołów i narządów płciowych. Taki rak skóry często rozwija się ze stanów przedrakowych, takich jak rogowacenie słoneczne czy róg skórny. Może rozwijać się także na podłożu owrzodzeń, przewlekłych stanów zapalnych czy blizn – jest wówczas znacznie bardziej agresywny. Polecamy: 7 najlepiej rokujących nowotworów Rak brodawkujący – Carcinoma verrucosum Ten typ nowotworu skóry pojawia się na narządach płciowych, w obrębie stóp oraz w jamie ustnej. Ma on związek z obecnością wirusów brodawczaka ludzkiego – HPV 6 i HPV 11. Jego wzrost jest zwykle bardzo powolny, a powierzchnia pokrywa się masami rogowymi. Rak brodawkujący zazwyczaj nie daje przerzutów. Istotnym czynnikiem ryzyka przy raku brodawkującym jamy ustnej jest sięganie po tytoń – wciąganie go przez nos czy żucie. Rak brodawkujący na stopach ma zaś często związek z ich urazami mechanicznymi. Według statystyk raki skóry stanowią ok. 8-10% wszystkich nowotworów złośliwych – 70-80% z nich to raki podstawnokomórkowe, a ok. 20% to raki kolczystokomórkowe. Od dłuższego czasu obserwuje się stały wzrost zachorowań na nowotwory skóry w krajach europejskich. Rak skóry – profilaktyka W rozwoju raka skóry najgroźniejszym i najpoważniejszym czynnikiem jest promieniowanie słoneczne. W profilaktyce istotne jest więc maksymalne ograniczenie ekspozycji skóry na promienie UV, poprzez: stosowanie preparatów ochronnych z filtrem UV, noszenie odpowiedniej odzieży ochronnej, ograniczenie czasu spędzanego w nasłonecznionych miejscach na rzecz przebywania w cieniu. Według niektórych badań pomocne w profilaktyce raka podstawnokomórkowego może być zażywanie preparatów z selenem, zaś w zapobieganiu rogowaceniu słonecznemu – z retinoidami. Pomóc mogą też wykazujące właściwości antyoksydacyjne polifenole, które można znaleźć np. w zielonej herbacie. Przeczytaj też: Czerniak to nie tylko rak skóry. U 59-latki zdiagnozowano ten nowotwór w gałce ocznej Rak skóry - leczenie Rak skóry jest diagnozowany na podstawie obrazu klinicznego, a także badania histopatologicznego. Powinnością lekarza diagnozującego jest także zbadanie węzłów chłonnych pacjenta w okolicy, w której rozwinął się rak skóry. Podstawowym i najczęstszym sposobem leczenia raka skóry jest chirurgiczne wycięcie zmiany wraz z marginesem tkanek zdrowych. Kriochirurgia jest stosowana w przypadkach raków podstawnokomórkowych o wyraźnych granicach, ognisk nowotworowych położonych nad tkanką chrzęstną lub kostną, guzów na powiekach, nosie i małżowinach. Ponadto w leczeniu raka skóry stosuje się: terapię fotodynamiczną – metoda nieinwazyjna, w której niszczy się tkanki nowotworowe bez uszkodzeń zdrowej tkanki. W terapii fotodynamicznej wykorzystuje się reakcję fototoksyczną zachodzącą na skutek zastosowania substancji fotouczulającej i światła o odpowiedniej dla danej substancji długości fali. Ta metoda sprawdza się przede wszystkim w przypadkach stanów przedrakowych (zwłaszcza rogowacenia słonecznego), w pewnych odmianach raka podstawnokomórkowego i wczesnych stadiach raka kolczystokomórkowego. Zaletami terapii fotodynamicznej są głównie selektywność, oszczędzenie zdrowej otaczającej skóry, zadowalające wyniki kosmetyczne, wielokrotność stosowania, zastosowanie w każdym wieku; 5% maść 5-fluorouracylowa lub imikwimod - stosuje się w przypadku drobnych i powierzchownych ognisk; radioterapię - obecnie to rzadko stosowana metoda leczenia raka skóry. Jednak jest to najlepsza metoda leczenia u pacjentów, którzy nie mogą być poddani zabiegowi chirurgicznemu lub kriochirurgicznemu ze względu na stan ogólny bądź warunki miejscowe; laser CO2 - stosowany w przypadku guzków do 5 mm średnicy; interferon α-2 oraz rekombinowany interferon ß - stosowany we wstrzyknięciach doogniskowych w przypadku leczenia raków podstawnokomórkowych. Metoda jest żmudna, droga i długookresowa. Czy kwas omega-3 może pomóc w profilaktyce raka skóry? Sprawdź: Kwasy omega-3 pomagają chronić się przed rakiem skóry Rak skóry - rokowania Rak skóry może być całkowicie uleczalny, a rokowania są uzależnione przede wszystkim od umiejscowienia, grubości, wielkości, momentu zdiagnozowania raka oraz stopnia zróżnicowania nowotworu. W przypadku rozpoznania raka podstawnokomórkowego całkowite wyleczenie jest możliwe w ponad 95% przypadków. Większość miejscowych nawrotów choroby można usunąć bez większych problemów. Warto jednak pamiętać, że istnieje możliwość agresywnego przebiegu tej choroby nawet z przerzutami. W przypadku zdiagnozowania raka kolczystokomórkowego, który rozwija się na podłożu rogowacenia świetlnego, rokowanie uznaje się za dobrze. Najwyższy stopień złośliwości występuje w przypadku raka kolczystokomórkowego na podłożu blizn, przewlekłych stanów zapalnych czy w miejscach drażnionych. Warto nadmienić, że w przypadku przerzutów i zajęciu okolicznych węzłów chłonnych 5-letnie przeżycie notuje się u 20-25% pacjentów. O gorszych rokowaniach mówi się także przy diagnozowaniu zmian występujących na czerwieni wargowej, na prąciu lub sromie, chociaż za najtrudniejszą w leczeniu i rokowaniach lokalizację uznaje się błonę śluzową jamy ustnej. Czy witamina A może zmniejszać ryzyko zachorowania na raka skóry? Sprawdź: Ostatnie badania dowodzą, że witamina A zmniejsza ryzyko zachorowania na raka skóry Źródła nowotwory skóry rak skóry skóra pergaminowa stany przedrakowe i raki skóry stany przednowotworowe sromu zmiany skórne rak kolczystokomórkowy skóry czerniak promieniowanie UV promieniowanie słoneczne profilaktyka raka Swędzenie skóry w nocy - co może oznaczać? Świąd uznaje się za jedną z najbardziej dokuczliwych przypadłości, która może uniemożliwiać normalne funkcjonowanie. Często odczuwanie tego uporczywego objawu... Hanna Turlewicz-Podbielska 12 objawów alarmowych cukrzycy widocznych na skórze. To zwiastuje problemy Cukrzyca wpływa na wiele układów organizmu człowieka, zaburzając ich prawidłowe funkcjonowanie i powodując różnorodne objawy. Niektóre oznaki cukrzycy świadczące... Marlena Kostyńska Pierwszy sygnał nowotworu widać na skórze. Dermatolog: z taką zmianą prędko do lekarza Bąble, wykwity skórne i krosty mają różne podłoże: bakteryjne, pasożytnicze, wirusowe czy alergiczne. Zmiany na skórze występują w postaci pęcherzy, plam, grudek,... Edyta Brzozowska Raka widać na skórze. Jak rozpoznać jego objawy? Zmiany skórne wskazywać mogą na to, że w organizmie rozwija się nowotwór. I wcale nie chodzi tu jedynie o czerniaka czy raki skóry. Brodawki, uporczywy świąd czy... Na twoim ciele pojawiła się wysypka? Możesz być zakażony podwariantem lub Na całym świecie odnotowywanych jest coraz więcej przypadków zakażenia podwariantami Omikrona oraz Wśród najpowszechniejszych objawów zachorowania w... Mateusz Ćwierz Objawy choroby Hashimoto widać na skórze. Siedem znaków ostrzegawczych [LISTA] Hashimoto to podstępna choroba autoimmunologiczna, której wykrycie jest naprawdę skomplikowane. Objawy mogą dotyczyć funkcjonowania całego organizmu — zobaczymy... Eliza Kania Te niepozorne nowotwory skóry są groźniejsze od czerniaka. Wyglądają niewinnie Nowotwory to grupa chorób, które spędzają sen z powiek, ale jednocześnie popychają pacjentów do regularnej diagnostyki oraz dbania o swoje zdrowie. Sprawdzamy,... Karolina Gomoła Jaki nowotwór powoduje swędzenie skóry? Ten objaw wiele mówi! Uporczywe swędzenie skóry może być objawem poważnej choroby, a nawet nowotworu. Nigdy nie lekceważ sygnałów, jakie wysyła ci organizm. Sprawdź, co może oznaczać... Hanna Szczygieł To groźny nowotwór. Na początku wygląda jak zaczerwieniona, łuszcząca się skóra Chłoniak T-komórkowy skóry to rzadki nowotwór, którego objawy we wczesnym stadium mogą przypominać egzemę lub łuszczycę. Choroba często rozwija się powoli, przez... PAP Gwiazdy Hollywood, które nie myją się codziennie. "Mydło szkodzi skórze i środowisku" “Częste mycie skraca życie” - mówi staropolskie powiedzenie. Jak się okazuje, wiele znanych hollywoodzkich aktorek i aktorów wzięło to przysłowie na poważnie.... Oskar Nawalany Zęby, skóra, oczy, sierść, pazury i uszy - Dziwna różowa narośl F4n4tic - 30-06-2013, 00:25Temat postu: Dziwna różowa narośl Witam, Parę dni temu na grzbiecie mojego czekoladowego labradorka (8 miesięcznego) pojawiła się dziwna różowa narośl (załączona na zdjęciach). Weterynarz nie za bardzo umiał powiedzieć mi co to może być i popsiukał to srebrem ale w niczym to nie pomogło. Czy ktoś zetknął się wcześniej z podobnym problemem, jeżeli tak to bardzo proszę o pomoc. Pozdrawiam, F4n4tic aganica - 30-06-2013, 07:30Ja bym zmieniła weterynarza . F4n4tic - 30-06-2013, 09:17Dzieki, w sumie to tez jakas rada. effcyk - 30-06-2013, 09:45F4n4tic, kilka pytań jak duża jest narośl? gdzie dokładnie jest umiejscowiona? jak szybko urosła i czy jeszcze rośnie ? Grapy - 30-06-2013, 09:48 aganica napisał/a: Ja bym zmieniła weterynarza . Dokładnie. Nie wygląda to dobrze... F4n4tic - 30-06-2013, 10:03Narośl ma 1 cm na 7mm, nie rośnie, pojawiła się znikąd z dnia na dzień, pies w ogóle się nią nie interesuje, znajduje się w tylnej części karku, na grzbiecie, smarowaliśmy ją jakimś preparatem wysuszającym od weterynarza ale bez skutku. W poniedziałek mamy kolejną wizytę u weterynarza, tym razem pójdziemy do innego . Będę wdzięczny za wszystkie porady effcyk - 30-06-2013, 10:04pytam bo Nestor ma narośl na uchu, po konsultacji z kilkoma wetami doszliśmy do wniosku że jest to histocytomia łagodna odmiana raka skóry i mamy tego nie ruszać. Takie bąble rosną bardzo szybko do rozmiarów koralika, najczęściej występują na pysku u psa, Nestor ma na uchu ale często pokazują się też na łapach, grzbiecie itp. Jedną z ras predysponowanych do tych guzków są wlaśnie labradory, w szczególności młode osobniki , aczkolwiek zdarza się też u starszych piesków. Nie znane są dokłądne przyczyny jej powstawania. Histocytomia powinna zniknąć samoistnie w przeciągu 3-4 miesięcy. Wielu właścicielu i wetów każe to wycinać pod narkozą chociaż są też opinie aby tego nie dotykać by nie zaczęło to złośliwieć. U Nesta guzek urósł w ciągu 2-3 dni i ma rozmiar około 1 cm, na początku był czerwony jak koralik, teraz guzek od góry zaszedł strupkiem. U niego usunięcie tego guzka byloby o tyle trudne, że guz jest na samym brzegu ucha czyli miejscu mocno ukrwionym. Guzek narazie "stanął w miejscu" nie rośnie ale jeszcze nie maleje, nic się z niego nie sączy wręcz jakby wysusza się, mamy jeszcze obserwować i czekać być może ulegnie wchłonięciu/wysuszeniu jak to przeważnie u tych guzków bywa. A jak nie to będzie albo podwiązywany lub wycinany. Dużo informacji o histocytomii można poczytać w szczególności na zagranicznych www i forach dla psów. Za granicą jest to gdzieś bardziej popularny 'problem' niż w naszych stronach, chociaż może po prostu u nas się tak dużo o tym nie pisze, bo na polskich portalah nie znalazłam o tym zbyt wiele informacji głownie na angielskich. Wiem że z naszego forum piesek użytkownika Elazar miał histocytomię na uchu, która po kilku miesiącach wysuszyła się. Wysłalam do Elazara fotki, guzek wyglądał ponoć identycznie jak u jego pieska, więc czekamy i my na wysuszenie się guza, bo powoli od góry "strupieje". [ Dodano: 30-06-2013, 10:21 ] guzek Nesta na początku wyglądał tak: obecnie jest taki sam, ale od góry zaczął tworzyć się strupek. [ Dodano: 30-06-2013, 10:36 ] btw. mały błąd mi się wdarł napisałam histiocytomia a jest to histiocytoma bez i po m, jedna literka za dużo F4n4tic - 30-06-2013, 15:26Wygląda na to że to jest to samo. Tylko co teraz z tym robić , bardzo dziękuję za informację, wczoraj tyle czasu poświęciłem na znalezienie czegokolwiek na ten temat i nic nie mogłem znaleźć. Pozdrawiam, F4n4tic effcyk - 30-06-2013, 17:06F4n4tic, z tym tak naprawdę nie da się nic zrobić, nie ma na to konkretnego leku. Ponoć kortyzon tj maść z kortyzonem pomaga, ale nam wetka zakazała jej używać z tego względu że nie wiadomo w sumie jak guzek zareaguje na ten steryd. Elazar polecił maść wysuszającą, którą polecił jego wet maść Herpex. Ja jeszcze jej nie używałam, jak pisałam nie ruszam tego narazie. Nic się z tym nie robi niedobrego. Nie masz się co martwić na zapas, skonsultuj to jeszcze z innym lekarzem, zapytaj czy może to być histiocytoma, ja prosiłam o zrobienie biopsji ale też mi odmówiono - kategorycznie nie ruszać. To ma się w ciągu kilku miesięcy tj 3-4msce, cofnąć bez śladu. Jeśli się nie cofnie będziemy wtedy w to głębiej ingerować tj. wycięcie lub podwiązane i zostawione do wysuszenia. Jak pies się tym nie interesuje to dobrze, ważne by tego nie rozdrapywał. Także skonsultuj się z wetem może on coś będzie wiecej wiedział na ten temat i doradzi coś konkretnego. Daj znać po konsultacji, sama chętnie dowiem się coś więcej. U mnie wetka nie za specjalnie zna się na chorobach dermatologicznych i sama nie za wiele się od niej dowiedziałam tyle mi powiedziała co wyczytałam sama w sieci, więc chętnie dowiem się jakie zdanie o leczeniu tych guzków mają inni weci. [ Dodano: 30-06-2013, 17:33 ] ps. doczytałam teraz że na guzek histiocytomy można podać zastrzyk ze sterydami lub antybiotykiem ale nie wiem konkretnie jakiego rodzaju, także podpytaj weta przy okazji o to. Aha u nas jak nie zacznie to zanikać to napewno zrobię badanie aby wykluczyć złośliwy nowotwór i upewnić się czy aby napewno to histiocytoma wtedy usunięcie. Teraz zostawiłam i obserwuje ale cały czas mam się na baczności i codziennie oglądam guzek. F4n4tic - 01-07-2013, 23:14Jeszcze raz wielkie dzięki za informację, naprawdę sam nic nie mogłem znaleźć w sieci, nie wiedziałem gdzie i czego trzeba było szukać. Oczywiście dam znać co i jak po wizycie u weterynarza, wizytę będziemy mieli jutro prawdopodobnie. A tak z ciekawości możesz mi powiedzieć jaką karmą karmisz swojego labradorka ? Pozdrawiam, F4n4tic effcyk - 02-07-2013, 10:03F4n4tic, napiszę Ci pw ok? nie będziemy zaśmiecać tematu innymi wątkami . joanna - 02-07-2013, 16:45mi tydzien temu własnie kamień spadł z serca,taki sam guzek pojawił sie na skroni,rósł dość szybko był twardy ,nieporosniety ale nie miał tak intensywnej barwy,troszke bledszy,po ok 2 miesiacach pewnego poranka zobaczyłam ze jest o połowę mniejszy i po kilku dniach wchłoną się całkowicie,nie ma sladu,nie ruszaliśmy z wetem tego wogóle,mam nadzieje ze u Was tez się wchłonie effcyk - 02-07-2013, 20:49joanna, u nas guzek jest już blady ze strupkiem na czubku i narazie nic się tam nie zmienia, ale tutaj trzeba uzbroić się w cierpliwość bo ten guzek może zejść nawet dopiero po 3 miesiącach, a u Nesta jest jakoś drugi tydzień. Dobrze że u Brando już nie ma m92 - 17-05-2014, 19:37Hej, dziś zauważyła pod pyskiem to paskudztwo u Bruna, czy ktoś wie co to jest? Już się umówiłam do weta i idziemy w pon pewno na biopsje... [ Dodano: 17-05-2014, 19:55 ] Moze jeszcze dodam ze wlasnie zauważyłam kilka czerwonych krostek na penisie Ryniu - 17-05-2014, 20:06Najlepiej wypowie się weterynarz. To nie jest sprawa nagląca. Zdjęcie jest nieczytelne więc tym bardziej trudno cokolwiek powiedzieć. Nie martw się na zapas. Weterynarz to podstawa. Ludzie też mają różne narośla i tylko mała część jest goroźna neravia - 17-05-2014, 20:37Moja sunia tez tak miała plus do tego kilka "pryszczy" w okolicy fafli i na brodzie, a zaczęło sie to po tym jak starła sobie wlasnie fafle od węszenia na calodniowym spacerze.. Po antybiotyku od weta znika to ale co jakis czas odnawia m92 - 17-05-2014, 22:42tak wiem, że trzeba czekać co wet powie ale martwię się niestety i jestem ciekawa czy ktoś miał podobny przypadek. Jak dotknęłam tej "narośli" to poleciało troche krwi i ropy. Dodaje troszke lepsze zdjęcie tego czegoś... nie dodajemy zdjec za pomoca zalacznikow. Instrukcja: kamil8406 - 17-05-2014, 23:16Może ropień coś mogło wejść pod skóre, Sprawdz pod lupą czy nie ma małej drzazgi lub kolca. Jeżeli to byłby ropień wet przetnie, oczyści da antybiotyk i powinno się zagoić po kilku dniach m92 - 18-05-2014, 07:54a widzę że zdjęcie, które chciałam dodać się nie dodało, więc wstawiam je jeszcze raz. neravia - 18-05-2014, 16:18m92, daj znać co wet powie. Weronika_S - 19-05-2014, 10:38m92, mój pies miał coś co wyglądało bardzo podobnie, jak nie identycznie. U nas okazało się, że to gronkowiec, ale bardzo szybko antybiotyk pomógł m92 - 19-05-2014, 13:18byliśmy dziś u weta i wet powiedział, że to zapalenie mieszków włosowych. Bruno dostał tabletki Tsefalen i maść. Weronika_S, a pamiętasz jaki antybiotyk wy dostaliście? Weronika_S - 19-05-2014, 14:54U nas też podejrzewaliśmy zapalenie mieszków włosowych, ale wet pobrał wymaz albo zeskrobinę (nie pamiętam) i wyszło że Lolek wyhodował sobie nie pamiętam niestety co to za antybiotyk, był dobierany na podstawie antybiogramu jaki wyszedł z posiewu. m92 - 20-05-2014, 09:47Dzięki:) mam nadzieje że nas wet się nie pomylił i faktycznie to zapalenie mieszków włosowych:) Ksiaze - 15-07-2018, 18:01Cenne informacje. Zweryfikowałem je z innym przypadkiem na polskim forum i tym co piszą na anglojęzycznych stronach i kamień z serca. Mam dokładnie taki sam problem z 3 letnim pieskiem (Malshi) i dzis weterynarz potwierdził te przypuszczenia, mamy czekać 2-3 miesiące i jak się nie wchłonie, wtedy operacja to ostateczność. Pozdrawiam. Witam. Czy ktoś miał podobny problem ze swoim psem ? Zdjęcia są tylko POGLĄDOWE jednak mój beagle miał podobną narośl, która wchodzi wgłąb skóry i przy delikatnym naciśnięciu wychodzi. Po wyjściu "tego" na skórze nie pozostał żaden ślad, kompletnie nic dlatego też nasz weterynarz nie wie co to mogło być. Na zdjęciu znajduje się ona na uchu jednak mój pies miał taką na prawym boku i była dużo dniu dzisiejszym udało mi się znaleźć te 2 zdjęcia, z weterynarzem będę mogła skonsultować je dopiero po majówkach.

narośl na skórze psa zdjęcia